ikariaonthebeach

Ο παππούς Κέφαλος το 1945 «φίλευε» τους Ικαριώτες χυμούς, λικέρ, καραμέλες και παστάκια. Η δουλειά πέρασε στη δεύτερη γενιά, στον Κοσμά Κέφαλο, που διέσωσε το αγαπημένο του: τα αεριούχα ποτά. Η σκυτάλη δίνεται στα εγγόνια, που σε πείσμα των καιρών, ξεχνώντας την καλοκαιρινή ξεγνοιασιά, εργάζονται, εκπαιδεύονται, βελτιώνουν με τις νέες ιδέες τους την επιχείρηση.

Πρόκειται για τη βιοτεχνία αεριούχων ποτών «Ικαρία». Είναι ίσως ειρωνεία το ότι ιδρύθηκε στις δύσκολες μεταπολεμικές συνθήκες και τώρα η τρίτη γενιά πρέπει να αντεπεξέλθει στις ανάγκες της παραγωγής μέσα στον κυκεώνα της οικονομικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα.

Είναι μία οικογενειακή επιχείρηση, που δουλεύει ασταμάτητα τα τελευταία 70 χρόνια. Λειτουργεί στην Ελλάδα. Εδρεύει στην Ικαρία, με όποιες δυσκολίες αυτό συνεπάγεται. Στηρίζει την ελληνική αγροτική παραγωγή. Πάνω απ' όλα όμως η νέα γενιά συμμετέχει δυναμικά προκειμένου να συνεχίσει την παράδοση. Ουτοπικό για την Ελλάδα της κρίσης μεν, πραγματικότητα δε.

Υπό την καθοδήγηση του έμπειρου πατέρα τους, τα πέντε από τα επτά παιδιά της οικογένειας, που συμβάλλουν στη δουλειά, βλέπουν την επιχείρηση των προγόνων τους ως ευκαιρία, όχι μόνο για τη δική τους επιβίωση, αλλά και για την υποστήριξη της ελληνικής αγοράς.

"Είμαστε όλοι μια αλυσίδα"

«Η αγορά είναι μια αλυσίδα. Εάν εμείς αγοράσουμε χυμούς για τα αναψυκτικά μας από Έλληνες παραγωγούς, όπως κάνουμε μέχρι τώρα, θα έχουν δουλειά αγρότες, εργοστάσια, εργάτες, χημικοί μηχανικοί και φυσικά κι εμείς. Έτσι θα πάμε μπροστά. Στηρίζοντας ο ένας τον άλλο!» υποστηρίζει ο Αλέξανδρος, ένας από τους γιους του Κοσμά Κέφαλου.

Ως ο πλέον αρμόδιος, ο Αλέξανδρος, που μένει στην Ικαρία χειμώνα - καλοκαίρι προκειμένου να φροντίσει για τις ανάγκες του εργοστασίου, αναφέρεται στις δυσκολίες που συναντά κάθε βιοτεχνία δραστηριοποιούμενη σε νησί.

«Το κυρίως πρόβλημα είναι τα μεταφορικά. Ειδικά τον χειμώνα λόγω κακοκαιρίας μπορεί κάποια υλικά να αργούν να φτάσουν. Επιπλέον κάποιες φορές οι εταιρείες προτιμούν να βάλουν στο καράβι ΙΧ αυτοκίνητα, που πιάνουν λιγότερο χώρο από τα φορτηγά. Περισσότερα αυτοκίνητα, περισσότερα έσοδα από ναύλα. Έτσι όμως καθυστερούν να έρθουν τα υλικά στο νησί. Εάν από την άλλη κάνω μεγάλη παραγγελία σε υλικά, θα μείνουν στην αποθήκη και αυτό θα έχει επίπτωση στην ποιότητα του τελικού προϊόντος".

«Την ίδια στιγμή», συμπληρώνει ο Αλέξανδρος, «ακόμη κι αν γινόταν να κάνουμε μεγάλες παραγγελίες, οι εταιρείες δεν δίνουν τα περιθώρια, καθώς θα πρέπει να καταβάλεις το ποσό άμεσα ή εντός πολύ μικρού διαστήματος, πίστωση δε δίνουν, όπως είναι λογικό, γιατί όλοι έχουν ανάγκη να εισπράττουν άμεσα».

Στην κουβέντα δεν μπορούσε παρά να γίνει λόγος και για την κρίση και την επιρροή της στην τουριστική περίοδο. «Στην Ικαρία παρατηρείται ένα καλό και ένα κακό. Γεγονός είναι πως κάθε χρόνο λίγο λίγο παρουσιάζεται αύξηση της τουριστικής κίνησης. Το κακό όμως είναι ότι, ειδικά στην περίπτωση του νησιού μας η τουριστική περίοδος είναι πολύ βραχείας διάρκειας. Αρχίζει μέσα Ιουλίου και τελειώνει τέλη Αυγούστου. Κάποιος που πριν ερχόταν ένα μήνα, τώρα έρχεται μια βδομάδα. Εκείνος που ερχόταν μια βδομάδα, τώρα παραθερίζει ένα τριήμερο!», εξηγεί ο Αλέξανδρος.

Έγκριση ΕΣΠΑ αλλά τράπεζες μηδέν

«Υπάρχει μεγάλη ζήτηση των αναψυκτικών μας και αυτό, επειδή κάνουμε με μεράκι τη δουλειά μας και την αγαπάμε, μας δίνει μεγάλη ικανοποίηση» λέει ο ιδιοκτήτης Κοσμάς Κέφαλος. «Για τον λόγο αυτόν θέλουμε να ανανεώσουμε και τον εξοπλισμό μας σε μηχανήματα, προκειμένου να αυξήσουμε την παραγωγή. Μάλιστα έχουμε πάρει έγκριση από το ΕΣΠΑ, ώστε να μας χαριστεί το 50% της αγοράς των μηχανημάτων, ενώ για το υπόλοιπο 50% χρειαζόμαστε δάνειο. Όμως ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα οικονομικό παράδοξο: Πριν από χρόνια το δύσκολο ήταν να πάρεις την έγκριση του ΕΣΠΑ, αλλά οι τράπεζες έδιναν δάνεια εύκολα. Τώρα που έχουμε την έγκριση του ΕΣΠΑ, δεν παραχωρούν δάνεια οι τράπεζες».

«Η φανερή «μυστική» συνταγή»

Οι ντόπιοι την τιμούν, οι ομογενείς την αναζητούν. Οι κάτοικοι γεύονται τα αναψυκτικά, τα οποία προμηθεύονται από το σύνολο σχεδόν των καταστημάτων, περιπτέρων ή καντινών σε όλη την Ικαρία, ενώ κάθε καλοκαίρι οι ομογενείς από Αμερική ή Αυστραλία ενθουσιάζονται με τη γεύση της.

«Για τα αναψυκτικά μας χρησιμοποιούμε τη 'μυστική' συνταγή του παππού, που μπορείτε να δείτε στις ετικέτες των αναψυκτικών. Ποιο είναι λοιπόν το μυστικό; Οι φρέσκοι χυμοί που προμηθευόμαστε. Τα ελάχιστα συντηρητικά που βάζουμε προκειμένου να διατηρηθούν τα θρεπτικά συστατικά των χυμών» εξηγεί η Μαρία, ένα από τα επτά παιδιά της οικογένειας, που βοηθά στη δουλειά. «Τα βελτιωτικά γεύσης μπορεί να κάνουν θαύματα, όμως τίποτα δεν συγκρίνεται με την αυθεντικότητα της γεύσης, που θυμίζει τα παιδικά μας χρόνια. Γι' αυτό και εμείς προτιμούμε φυσικά προϊόντα και όχι σιρόπια ή πρόσθετα για τα αναψυκτικά μας», συμπληρώνει.

Όραμα της ενθουσιώδους και γεμάτης φαντασία Μαρίας είναι «να μπορέσει η επιχείρηση να βελτιώσει τον εξοπλισμό της, ώστε να μπορούν ακόμη περισσότεροι κάτοικοι σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας να απολαμβάνουν τα αναψυκτικά μας».

«Το όραμα για... επιβίωση»

Την ώρα που οι περισσότεροι νέοι φεύγουν είτε από την επαρχία είτε από τη χώρα για ένα καλύτερο μέλλον, ο Αλέξανδρος μένει στην Ικαρία και δίνει από εκεί τον αγώνα του «όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί θέλω» δηλώνει. «Είναι η δουλειά του παππού, του πατέρα, που με κόπους την κρατάει». Επιθυμία του Αλέξανδρου, που βιώνει όλες τις δυσκολίες; Απλώς να καταφέρει να κρατήσει ανοιχτή και να παραδώσει στην επόμενη γενιά την παράδοση 70 χρόνων.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Η Αυγή" στις 10 Μαΐου 2015.

Επιμέλεια: Γεωργία Παπαγεωργίου